گزارش هفتم:شعبه هفدهم دادگاه عمومی حقوقی (خانواده)

خواهان : م.  خادم

خوانده: م.  خادم

موضوع دادخواست: دستور موقت مبنی بر ملاقات فرزند

– ش-وکیل-وکالت-: ۸۳۰۵۰۷

تاریخ جلسه: ۳۱/۶/۸۳

شرح گزارش: جلسه رسیدگی با حضور خواهان وخوانده و وکلای طرفین تشکیل گردید. وکیل خواهان معروض میدارد:«خوانده موکل را از منزل اخراج نموده واز دیدار فرزندش محروم میدارد و موکل از موقعیت اجتماعی بالایی برخوردار است واز نظر اخلاقی و روحی نیز دارای صلاحیت میباشد. فرزند در دوران جدایی از مادرش به شدت عصبی و حساس شده و رفتارهای پرخاشگرانه نشان میدهد و به نوعی دچار افسردگی شدید شده است. پدر طفل نیز اکاذیبی را به فرزند بیان میکند تا اینکه طفل از مادرش بترسد. لذا موکل حق ملاقات فرزند خویش را وبا توجه به محیط نامناسب کلانتری در مکانی معتبر و حداقل ۴۸ ساعت دارد.»

وکیل خوانده در دفاع از موکل خویش معروض میدارد که:« خواهان در دادخواست خود تقاضای دستور موقت مبنی بر ملاقات فرزندش را دارد در حالیکه از حدود ۱۲ جلسه کلانتری تنها در ۳ جلسه حاضر گردیده است و این امر با درخواست خواهان متناقض به نظر میرسد. ازسویی فرزند مورد آزار و اذیت مادر قرار میگیرد و خواهان حسب اظهار موکل خود منزل را ترک نموده که دراین خصوص نیز دادخواست تمکین تقدیم شده است و شخص خواهان چندین سال است که به پزشک متخصص اعصاب و روان مراجعه میکند که باید در این خصوص تحقیق شود .»

وکیل خواهان در پاسخ بیان میدارد که موکل با مشورت دادگاه در کلانتری حاضر نشده و قرار شده است که ملاقات در دادگاه صورت بگیرد اما این امر محقق نشد و پدر طفل مطالبی را اشتباهی به فرزند بیان میکند تا طفل را از مادر بترساند . در خصوص مسائل روانی این امر کذب است و موکل در سلامت روحی و جسمی کامل به سر میبردو فعلا بحث حضانت مطرح نیست فقط خواسته ملاقات فرزند است.

دادخواست خواهان:

خواسته: تقاضای دستور موقت و صدور حکم مبنی بر ملاقات فرزند مشترک

دلایل و منضمات: ۱٫ فتوکپی مصدق سند نکاحیه ۲٫ فتوکپی مصدق شناسنامه

شرح دادخواست: به موجب سند نکاحیه شماره ۸۷۳ به تاریخ ۲۱/۸/۸۲ خواهان به عقد دائم خوانده درآمده که متأسفانه با توجه به اینکه خوانده موکل را از منزل مشترک اخراج نموده واز دیدار فرزند محروم کرده، با توجه به اثر منفی برروحیه فرزند مستند به مواد ۱۱۷۴و ۱۱۷۰ قانون مدنی ضمن تقاضای رسیدگی و صدور دستور موقت بر ملاقات فرزند مشترک تقاضای صدور حکم به تعیین اوقات ملاقاتو زمان و مکان مناسب را دارا میباشد.

دستور موقت:

( دادگاه با احراز فوریت امر به استناد مواد ۳۱۴و۳۱۵و۳۱۶ قانون آیین دادرسی مدنی مبادرت به صدور دستور موقت نموده تا متقاضی فرزند خود را ملاقات کند. دستور بلافاصله قابل اجرا میباشد.)

با توجه به محتویات پرونده و صورت جلسه های کلانتری : خوانده جهت تحویل فرزند در کلانتری حاضر شده لیکن خواهان حضور نداشته است.

ابلاغ به خوانده به دلیل حاضر نبودن در محل طبق ماده ۷۰ الصاق شده است.

رأی دادگاه:

در خصوص دعوی خانم م.  خادم  به طرفیت  رهاد  خادم  به خواسته صدور حکم مبنی برملاقات فرزند مشترک و تعیین مکان و زمان مناسب به موجب سند نکاحیه شماره ۸۷۳ و با توجه به ترک منزل مشترک توسط خوانده جهت این امروازآنجا که  مکان کلانتری محیط مناسبی برای ملاقات فرزند مشترک ایشان نمیباشد، لذا دادگاه حکم به ملاقات فرزند از عصر ۵شنبه تا عصر جمعه به مدت بیست و چهار ساعت را به نفع مادر در مکان مناسب دیگر به غیر از کلانتری به استناد ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی  صادر مینماید. رای صادره حضوری است و این رای از تاریخ ابلاغ ظرف مهلت بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان اصفهان میباشد.

نظریه   وکیل :

به استناد ماده ۷ قانون حمایت خانواده عنوان میدارد که اگردادگاه به در خواست یکی از والدین دستور موقت مبنی بر ملاقات فرزند را صادر کند نیازی به تایید رئیس حوزه قضایی نداشته و فورا اجرا میشود لذا حکم دادگاه به صدور دستور و فوریت آن کاملا قانونی است و در خصوص حکم ملاقات فرزند مشترک نیز به استناد ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی ابوین طفل به علت طلاق یا به هرجهت دیگر که طفل تحت حضانت او نباشد حق ملاقات طفل خود را دارد و با تعیین زمان برای این امر توسط دادگاه کاملا صحیح و قانونی میباشد.