ریاست محترم شعبه اول دادگاه خانواده:

احتراماً به وکالت از خوانده آقای م.خ موضوع پرونده کلاسه۹۹۰۰۶۷۲ مطروحه در آن شعبه محترم در مقام دفاع از حقوق موکل،مطالب ذیل جهت تشحیذ ذهن آن مقام تقدیم حضور می گردد:

اجرای-قرار-تامین-خواسته

موکل در مورخ ۹۳/۴/۲۰خواهان (خانم پ.د) را به عقد دائمی خویش در آورده است و مدت ۶ سال از زندگی مشترک ایشان می‌گذرد ،حاصل این ازدواج یک دختر سه ساله می باشد. موکل در طی این چند سال همواره سعی بر این داشته که زندگی آرام و بی دغدغه ای را برای همسر و فرزندش فراهم کند و در کارگاه ساخت ام دی اف مشغول به فعالیت می‌باشد، و به زندگی با همسر و فرزندش علاقه‌مند است، متاسفانه زوجه در طول سه سال اخیر و بعد از به دنیا آوردن فرزندش بدون دلیل موجه قانونی و برخلاف مواد ۱۳۰۳ و ۱۳۰۴ قانون مدنی،به بهانه‌های واهی و حسب اظهار موکل تحت تاثیر افراد خانواده‌اش، اقدام به ترک منزل مشترک و عدم انجام تکالیف قانونی خود نموده است تا جایی که حتی در زمان نوازد بودن طفل،کودک شیرخواره خود را رها و ترک منزل مشترک نموده است و هر بار با وساطت زوج و اقوام،موکل وی را به خانه بازگردانده است؛لذا این مهم مسبوق به سابقه بوده و مکرراً تکرار شده است تا جایی که زوجه در اقدام اخیر خود در مورخه۹۸/۹/۱۲ بدون هیچ دلیل موجهی ترک منزل نموده واین اقدام وی ازکلانتری ۲۱ قابل استعلام میباشد. از تاریخ فوق الذکر با وجود مراجعات مکرر موکل و ارسال اظهارنامه (پیوست)در برج۱۱ و۱۲سال ۹۸ تاکنون زوجه به منزل بازنگشته،لیکن در مورخ ۹۹/۴/۲۰اقدام به استرداد جهیزیه نموده و برای چهارمین مرتبه فرزند خود را رها کرده و از تاریخ فوق تاکنون نیز با وجود مراجعه موکل برای ملاقات طفل با مادرش، وی حاضر به دیدن فرزند سه ساله خود نشده است و گواهی افراد امضا کننده ذیل استشهادیه(پیوست) موید این مطلب میباشد.

توجه قاضی محترم را به این نکته مهم جلب می نماید که مستندا به پیامک ارسالی زوجه برای موکل(پیوست)، خواهان صراحتا اقرار نموده که حاضر به نگهداری فرزند مشترک نمی باشد و در صورتی که موکل فرزند را به ایشان بدهد،طفل را به بهزیستی تحویل می دهد،حال چگونه با وجود عدم صلاحیت واقرار صریح خویش اقدام به طرح دادخواست حضانت نموده است؛الله اعلم!!!!

همچنین حسب گواهی ذیل استشهادیه(پیوست)، خواهان خانم پ.د همه روزه از ساعت ۸ صبح لغایت ۸ شب در کارگاه. . ، واقع در خیابان . .و در محیطی که مناسب اشتغال یک خانم هم نیست،مشغول به کار می باشد؛لذا صرفاً ساعات پایانی شب در منزل حضور دارد و تمامی طول روز در منزل نیست،علی القاعده قادر به انجام وظایف و تکالیف مادری خویش نخواهد بود.

حسب اظهار موکل،نامبرده وهمسرش در مورخ ۹۹/۱/۲۰و۹۹/۲/۶ در مرکز مشاوره آراد تحت مشاوره جهت رفع مشکلات فی مابین بوده که پس ازاظهار نظر روانشناس مرکز،به وجود مشکلات افسردگی پس از زایمان زوجه،نامبرده حاضر به شرکت در جلسات بعدی مشاوره در آن مرکز نبوده( پیوست) و این امر نیز قابل استعلام از مرکز مشاوره مذکور خواهد بود.

همچنین به علت عدم قبول فرزند در مدت طولانی توسط زوجه واینکه نامبرده،حسب اظهار موکل بعد از تحویل طفل بعد از مدت کوتاهی‌،کودک را مجددا نزد پدر بازمی‌گردانده است که این مسئله باعث مشکلات روحی اساسی برای طفل صغیر شده تا اینکه اساسا از تاریخ۹۹/۴/۲۰ تاکنون برای تحویل طفل حاضر نشده است که خود نشان از عدم تمایل زوجه به حضانت ونگهداری طفل خواهد بود.

لذا با توجه به مطالب معنونه ۱_متن پیامک خواهان و اقرار وی در خصوص عدم توانایی در نگهداری طفل مشترک ۲_ استشهادیه پیوست۲_ نامه مرکز مشاوره و همچنین مستنداً به ماده ۴۱ قانون حمایت از خانواده،صدور رای مبنی بر رد دادخواست واهی خواهان و تصمیم مقتضی مورد استدعاست.