ریاست محترم شعبه هشتم دادگاه خانواده اصفهان:

احتراماً اینجانب،م.رخواهان پرونده کلاسه۹۸۰۰۶۷۲مطروحه درآن شعبه محترم، مطالب ذیل را جهت دفاع از حقوق خویش در راستای الزام به تمکین خوانده خانم س.ن به استحضار عالی می‌رساند:
اینجانب، در مورخه۲۰/۹/۹۳ خوانده را به عقد دائمی خویش درآورده و مدت ۶ سال از زندگی مشترک فی مابین می گذرد؛ حاصل این ازدواج یک دختر سه ساله می باشد،در طی این چند سال همواره سعی بر این داشته که زندگی آرام و بی دغدغه ای را برای همسر و فرزندم فراهم نمایم و در کارگاه ام دی اف،مشغول به فعالیت و به زندگی با همسر و فرزندم علاقه مند هستم، متاسفانه همسرم در طول سه سال اخیر و بعد از به دنیا آمدن فرزندمان بدون دلیل موجه قانونی و برخلاف مواد ۱۳۰۳ و ۱۳۰۴ قانون مدنی، به بهانه‌های واهی و تحت تاثیر افراد خانواده اش اقدام به ترک منزل مشترک نموده و هر بار با وساطت ریش سفیدان و اقوام،که در صورت دستور آن مقام، همگی حاضر به ادای شهادت در محضر دادگاه هستند؛زوجه را به منزل باز گرداندم، لذا این مهم مسبوق به سابقه می باشد و مکرر تکرار شده است تا جایی که زوجه در اقدام اخیر خود در مورخه۱۲/۹/۹۸ بدون هیچ دلیل موجه قانونی ترک منزل نموده،این موارد از کلانتری ۲۱ قابل استعلام می باشد. از تاریخ فوق الذکر با وجود مراجعات مکرر اینجانب و ارسال اظهارنامه (پیوست) در برج۱۱ سال ۹۸ تاکنون حاضر به بازگشت نمی باشد؛ لیکن در مورخ ۲۰/۴/۹۹اقدام به استرداد جهیزیه نموده و برای چهارمین مرتبه فرزند خود را رها کرده و به منزل بازنگشته است.(استشهادیه پیوست)

مطالبه-مهریه

مطالبه-مهریه

بنده وهمسرم از بدو زندگی مشترک تا سال ۹۷ در طبقه تحتانی منزل پدرم که منزلی مجزا و متعارف و در شأن زوجه می باشد زندگی می کردیم،همانطور که پیشتر نیز گفته شد همسرم بدون هیچ دلیلی اقدام به ترک منزل نموده و این درحالی است که همانطور که مستحضر هستید، مستنداً به ماده ۱۱۰۸ قانون مدنی هرگاه زن بدون مانع مشروع از ایفای وظایف زوجیت امتناع کند،مستحق نفقه نخواهد بود و با وجود نشوز زوجه و عدم استحقاق ایشان نسبت به نفقه اینجانب اقدام به پرداخت نفقه ایشان نموده ام و مبالغی را به صورت دستی و مبالغی را هم به حساب بانک صادرات به شماره حساب. . در مورخه۱۰/۷/۹۹ واریز نموده که تاکنون جمعا مبلغ سه میلیون تومان می باشد.( فیش های واریزی پیوست) لیکن علیرغم استرداد جهیزیه از سوی زوجه که خود نشان از عدم تمایل نامبرده به زندگی با بنده است، اینجانب مسکن،تمامی اسباب و وسایل متعارف و اثاث البیت در شان زوجه را تهیه و منزل مشترک را آماده جهت بازگشت همسرم نموده‌ام، در نتیجه مقدمات تمکین زوجه و رجوع وی به زندگی فراهم گردیده است. (عکس های منزل پیوست)

لازم به ذکر است که در مورخ ۲۰/۲/۹۹ اقدام به طرح دادخواست تمکین در شعبه اول دادگاه خانواده نمودم که متاسفانه قاضی محترم صرفاً به استناد یک فقره تعهد نامه که متاسفانه در رای صادره سهوا وبه اشتباه دو فقره تعهد نامه ذکر گردیده و اسکرین شات تعداد محدودی پیامک،که خوانده ضمیمه پرونده نموده، در کمال تعجب دعوی تمکین اینجانب را رد نموده و دادنامه فوق الذکر موجب تضییع حقوق بنده گردیده،چرا که دقت در پرونده تمکین شعبه اول به خوبی گویای این مهم می باشد که بنده به هیچ عنوان مرتکب عملی که موجب ضرر جانی،حیثیتی و مالی به همسرم شده باشد نگردیده ام و نامبرده با تحریک افراد خانواده اش اقدام به ترک منزل مشترک نموده وحاضر به ادامه زندگی نگردیده،وهنگامی که برای بازگرداندن زوجه به منزل مراجعه نمودم،متاسفانه افراد خانواده اش بنده را تحت فشار قرارداده واز سادگی اینجانب سوءاستفاده نموده و شرط بازگشت همسرم به منزل مشترک را امضا تعهد نامه مذکور قراردادند و من هم به خاطر علاقه به زندگی وجلوگیری از برهم خوردن خانواده و وجود فرزند خردسال، به اکراه حاضر به امضا تعهدنامه ای گردیدم، که تماما به ضررم بوده و امضا شهود ذیل آن که همگی افراد خانواده خود ایشان بوده وحتی یک نفر از خانواده من حضور نداشته،خود نشان از سوءنیت نامبرده وخانواده اش در جهت جمع آوری مدارک علیه بنده دارد،چرا که پس از اخذ تعهد نامه از اینجانب همسرم مجددا اقدام به ترک منزل نموده واین بار تقاضای مبلغ صدمیلیون تومان پول از اینجانب را دارد.

مضافا اینکه خوانده محترم(زوجه)،بدون رضایت بنده در کارگاه . . اشتغال داشته وبا وجود مخالفتهای اینجانب به علت وجود افراد نامحرم ونامناسب بودن محیط کار وطولانی بودن مدت آن از ۸ صبح لغایت ۸ شب(استشهادیه پیوست)،وتنهایی فرزندمان در منزل، حاضر به ترک شغل خویش ویا کاهش ساعات آن وحضور بیشتر درمنزل وتربیت طفل خردسالمان که در این سن بیش از هر زمانی نیاز به وجود مادر درکنار خود دارد نبوده و ترک منزل مشترک ورها کردن طفل سه ساله،باعث بروز مشکلات روحی شدید در کودک خردسال گردیده است.

توجه قاضی محترم را به این نکته مهم جلب مینماید که همانطور که گفته شد،در سه سال اخیر و بعد از به دنیا آمدن فرزندم، همسرم ۴ مرتبه اقدام به ترک منزل و رها کردن طفل از زمان شیرخوارگی تا کنون نموده،وپس از زایمان مکررا اقدام به ترک منزل مینموده؛ لیکن جهت رفع مشکلات در مورخه۲۰/۱/۹۹و۶/۲/۹۹ مراجعه به مرکز مشاوره آراد نمودیم که متاسفانه بعد از تشخیص افسردگی ایشان از سوی روانشناس مرکز مشاوره، نامبرده حاضر به شرکت در ادامه جلسات مشاوره نگردیده است واین امر قابل استعلام از مرکز مشاوره فوق الذکر میباشد.

لذا با توجه به مطالب عنوان شده :۱_استشهادیه پیوست۲_استعلام از مرکز مشاوره آراد۳_عندالزوم اخذ گواهی شهود به اسامی ذکر شده در لایحه تقدیمی ۴_مهیا بودن مقدمات تمکین وفراهم بودن منزل و اثاث البیت ونیاز فرزند خردسال به وجود پدرومادر درکنار خود، ومستندا به مواد ۱۱۰۳ و۱۱۰۴ و۱۱۱۴ قانون مدنی صدور رای به الزام به تمکین زوجه از آن مقام محترم مورد استدعا میباشد.